2 results listed
Edvar and treatises written on the musical theory constitutes an important source for
musicological studies. Especially between 11th and 13th centuries are considered to be “a period
of stagnancy” for the studies on music theory. The encyclopedic work on music titled Kemâlü
Edebi’l-Gınâ is produced during this time by Hasan b. Ahmad b. Ali al-Kâtib (d. the first half of
11th century) who probably lived in the same term İbn Sina (d. 1037) and his pupil İbn Zayla (ö.
1048). Kamâlu Adab al Ghinâ stands as a significant work in terms of understanding the musical
structure of North Syria until the times of Safi al-Din Urmavî (d. 1294). This book, which has both
theoretical and practical details of music, covers topics such as the definition and formation of
sound, the discovery time of sound ratios; voice, pitch, tune, intervals and their types, tetrachords
and their types, scale and its types, method (tarika), types of music, its merits and meanings,
musical terminology, music-lyrics relation, music-space-nafs relation, definition of rythm, its
types and terminology, categorization of rythm, specialities of the musician, requirements of
performing, specilities of the composer, examination of the musician, plagiarism in music, useful
and harmful things for vocal cords and related terms, specialities of the audience, and musical
instruments. After a brief review on the treatise and its author, this study will focus on the topics,
which present the ideas of “the etiquette of a musician” within the book.
International Congress of Human and Social Sciences Research
İTOBİAD
Mehmet ÖNCEL
Mûsikî nazariyatına dair geçmişte yazılmış edvar ve risâleler müzikolojik çalışmalara kaynaklık
etmesi bakımından önem arzetmektedir. Özellikle XI-XIII yüzyılları arası mûsikî nazariyatı telifi
bakımından durgun dönem olarak kabul edilmektedir. İbn Sina (ö. 1037) ve talebesi İbn
Zeyle’den (ö. 1048) ile aynı dönemde yaşadığı tahmin edilen Hasan b. Ahmed b. Ali el-Kâtib (ö.
XI. yüzyılın ilk yarısı) tarafından kaleme alınan Kemâlü Edebi’l-Gınâ adlı ansiklopedik eser
karanlık dönem olarak düşünülen dönemde ortaya çıkmıştır. Kemâlü Edebi’l-Gınâ bu bakımdan
kuzey Suriye bölgesinde telif edilen ve Safiyyüddin Urmevî (ö. 1294) dönemine kadar mûsikî
yapısının anlaşılması bakımından kıymetlidir. Hem nazarî hem de amelî mûsikînin inceliklerinin
anlatıldığı bu eser kısaca sesin tanımı, sesin oluşumu, ses oranlarının ne zaman bulunduğu,
insanda ses, perde, nağme, aralıklar, aralık çeşitleri, cins ve çeşitleri, cem’ ve çeşitleri, tarika,
lahinlerin çeşitleri, faziletleri, lahinlerin manası, lahinler ile ilgili terimler, lahin-güfte ilişkisi,
lahin-felek-nefis ilişkisi, îkâ tanımı ve çeşitleri, îkâya ait terimler, lahinlerin tertibi, mûsikişinas
vasıfları, icrada yapılması gerekenler, bestekâr vasıfları, mûsikîşinasın imtihan edilmesi,
lahinlerde hırsızlık, boğaza faydalı-zararlı şeyler, boğaz terimleri, dinleyicinin özellikleri ve
enstrumanlara dair konuları içermektedir. Bu çalışmada eser ve yazar hakkında bilgiler
verildikten sonra mûsikîşinas adâbına dair görüşlerinin yer aldığı konular ele alınacaktır.
International Congress of Human and Social Sciences Research
İTOBİAD
Mehmet ÖNCEL